Messerschmitt Bf 109

Pierwsze szybowce Messerschmitt były jednopłatami, gdyż ich twórca dbał o to by, maszynę charakteryzowała lekkość, mały opór, prosta konstrukcja i duża prędkość. Bf 109 Tajfun był, więc cywilnym, lekkim czteromiejscowym jednopłatem, bardzo daleki wyprzedzającym swoje czasy. Znając możliwości niemieckich silników skonstruowano płatowiec, do którego nadawał się silnik Rumbo. Znaczne prędkości, o których marzyli konstruktorzy, zmusiły ich do skonstruowania skrzydeł o ciężkich profilach. Jednakże nie zapewniały one dostatecznej siły nośnej przy starcie i lądowaniu. Messerschmitt został uwolniony od karabinów wbudowanych w skrzydła, a wyposażony w 20 mm działko na silniku. Dwa karabiny maszynowe były zaś umocowane ponad odwróconym, widlastym silnikiem. Były przesunięte do przodu tak, że skrzynia z amunicją mogła wypełnić całą przestrzeń kadłuba. Wiele egzemplarzy BF 109, zmodyfikowano już po bitwie o Anglię. Typ ten produkowano do końca wojny i to w większej liczbie niż samoloty bojowe. W 1940 roku był on wciąż najlepszą maszyną latającą.

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)